گآهـــــــی ...

آدمـــ گآهـــــــی تو زندگیشـــــــ مــــــی تونه همــــه چـــــــیز رو فرآموشــــ کنـــــه

تمومــــــ لحظـــــــه هآ ٫ تمومــــــ صحنــــــه هآ ٫ تمومـــــ آدمــــ هآیــــی که بهشـــــ برخوردنــــ

تمومــــــ چیــــــــزهآیی که دیــــده و کآرآیـــــــی که کــــــــرده

و بـعـدشمــــــــ برآشــــــ عآدتـــــــ شده !

امــــآ هیچوقتـــــــ نمـــــــــی تونه لحظـــــه ای که برآی اولیـــنــــ بآر یه کآری کـــــرده

فرآمــــــــوشــــــ کـــــــــــــــــنه !

+ آدم وقتی به آخر راه میرسه ٫ تازه یادش میافته باید برگرده پشت سرش رو نگاه کنه ...

+ فقط میخواستم او بهم افتخار کند همین...نمیخواستم که ازم دلخور شود ...