شرمنده

الهی !
اگر از بی قراری ها به وحشت می افتم ، اگر از نکرده ها هراس دارم
اگر کرده ها آزارم می دهد ،
الهی ! بنده را بجز امید به لطف تو قرار کجا ؟
پشیمان و نادم آمده ام ...
آدمم کن ، خدایا ! و اگر عاقبت م را به خون ختم نکنی به راستی چه کسی است زیان دیده تر از من ؟
.
.
.

اشک ...
.
.
.
الهی و ربی من لی غیرک .