شعری برای زمستانِ پرنده ها

                             پنجره های بی تفاوت

باززمستان شد

و قلب کوچک پرنده ها،

 درهوای پشت پنجره طپیدن گرفت .!

آه از این هوای آلوده -

واین هشدارها ی جدی شرکت گاز 

آنسوی پنجره آنقدرمه آلود

که هیچ ریزه نان ودانه پیدا نیست

چه بی تفاوتی تلخی

طفلک پرنده ها -

اسیر اشفتگی ماشده اند

 واین دردهای روزمره !! 

            ----------------

اینروزها پرنده ها راندیده ام

گاه می اندیشم :

کجایند دراین زمستان سرد

که اشکها برچشمها یخ میزند

وگاه میترسم:مبادا دلشان شکست

و میترسم ازصبح اول سال -

وقتی که پنجره رابرای تبریک گنجشکها وا کنم

چیزی نباشد بجزدسته های کلاغ -

 که چون نقوش سیاه برسیم های برق  -

 صف کشیده اند .!!

اما انگار  پرنده ها   -

سهم آسمان ما نبوده اند / هلالی دیماه 91