کوچه های کودکی ام

گاهی شبها

چون کودکان ساده دل ،

خیالهای رنگی ام را -

ازجنس حریر،میبافم؛

و صبح که میشود -

 احساس میکنم ،هنوز -

کودکی ام را پشت بامهای شهریور -

نفس میکشم !!

وقتی طراوت نسیم سحرگاهی -

رعشه ای خنک در تـنم می کرد!

 لذتی داشت خزیدن به زیرپتو -

ولختی بعد -

صدای اذان از مناره مسجد که برمیخواست -

سرمست میشدم ازبوی خدا.

...