باسلام وتشکر از همه ی دوستان همراه .این روزها خیلی درگیرم .کمتر وقت می کنم به وب سر بزنم .خواندن بعضی از کامنت ها از طرف دوستان هم منو به فکر فرو می بره .گاهی اوقات شک می کنم از چیزایی که اینجا می نویسم . ایا درسته ؟؟؟ مثلا وقتی کامنت یک دختر در پست قبلی رو خوندم .این که دلش می خواد دختر نباشه و دیدن خیانت اونو نسبت به زندگی متاهلی بدبین کرده . عزیزم دنیای متاهلی می تونه خیلی زیبا باشه ...همه ی اقایون هم سر وگوششون نمی جنبه . امیدوارم که زندگی خوبی داشته باشی وارامش رو تو زندگی پیدا کنی .حتی من بعد از این همه سختی پشیمون نیستم که یک زن هستم .چون در این مدت متوجه شدم یه مرد چقدر شکننده هست واگر حمایتش نکنی زود از هم می پاشه . متوجه شدم یه زن بر خلاف تصور همه چقدر می تونه قوی باشه .الان زندگی برای من مفهومی تازه پیدا کرده . بیشتر به خودم ایمان اوردم ومی دونم که می تونم خیلی از کارها رو انجام بدم .