. آسمان تمام خویش را نمنم میبارد. دریا سكوت كرده است و هیچ پرندهای جز برای سوگ نمیخواند. نه! چگونه میشود از بین ما رفته باشی در حالی كه روزی چند مرتبه در صدای اذان عاشقی جریان داری و عطر بهشتیات از تشهد گلهای معصوم به مشام میرسد؟...
ای آفتابیترین رسول!
دشتها هنوز تلاوت نام نیكوی تو را بر زبان دارند. تو سبزترین پیامآوری بودی كه با لهجه آب با مردم بادیهنشین سخن میگفتی و حرف به حرف معجزه عشق را به آنها میآموختی.
حالا ولی چشمهای مهربانت را مبند كه "فاطمه" تاب دوریات را ندارد.