کاش تاریکی را پایانی بود...

جستجویی بیهوده را آغاز کردیم

                                            در پی نور...

اما... دیوارها در پیش و پل هایی شکسته درپس؛

.

.

و اینچنین

                    سرانجام

تاریکی، آسمان بالای سرمان را پوشانید...

.

.

دقایقی بعد

           روزها بعد

                    سال ها بعد

                                قرن ها بعد

- دیرگاهیست که زمان در خاطراتم مرده است -

نوری در آسمان تاریک درخشید

                                       و در قلب هامان..

اما...

.

کسانی گفتند

فرشته ای را دیده اند

بال و پر سوخته؛

که در نا کجا آباد زمین

                            فرو افتاده است..

.

.

واپسین نور امید

                         اینگونه

                             میان مرثیه خوانی ما

فرو مرد...