آوای رود

من نوشت

رودی بودم

در آرزوی رسیدن به دریا 

گذشتم از دختری که سبو در دست

                                             آب را جستجو می کرد

از زنی که آرزوهایش را

                                          در طشتی چنگ می زد

ازتعجب صیاد که به جای ماهی

                                       پی در پی مروارید شکار می کرد

واز پیری که در امتداد نگاهش

حبابهای حسرت بهم می پیوست

گذشتم

             ودل نبستم

                            به اینکه کودکی حتی

                                                        سنگ ریزی در من اندازد!