شب تولد

امشب شب تولدمه.میدونی  امشب توی دل من چه خبره؟  

هوا بس ناجوانمردانه سرد است!   

یادش بخیر،قبلا ها اینجور موقع ها به آدم میگفتند: 

روز تولد تو میلاد عشق پاکه.برای شکر این روز ...  

اما امرور همچون میلیاردها انسان تنهای دیگر،انسان فراموش شده،باید تحمل کند  

زندگی را با رفیقانی اندک و نارفیقانی بسیار!  

 و در تنهائی بجوید دلیل بودنش را و از خود بپرسد: 

 ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟   

و آنگاه که از نیافتن پاسخ کلافه میشود فریاد میزند: 

وایسا دنیا من میخوام پیاده شم. 

و یا گاهی غمزده و  ناامید ،آهسته میگوید: 

ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت.  

و زمانی که او را از این اندیشه نهی میکنند با بغض میگوید: 

مرغ باغ ملکوتم ،نیم از عالم خاک 

آیا حق با اوست؟! نمیدانم .لیک یقین دارم   

زندگی در کنار نارفیقان سخت دشوارست.