مولانا را بیشتر بشناسیم ۲

قسمت دوم

4)وی مجالس رقص وسماع را وسیله تقرب به پیشگاه خداوند می داند و حتی سماع رابرتر از نماز می داند : (عرفان حقیقی/ص160) و (شرح زندگی مولوی-ناصرنجمی/ص17)

 افلاکی شاگرد مولوی در مناقب العارفین می نویسد :

 روزیدر حضور مولانا رباب می زدند و مولانا ذوق ها می کرد. از ناگاه عزیزی (یکیاز مریدان) درآمد که نماز دیگر (اذان) می گویند. (مولوی) لحظه ای تن زد(صبر کرد) و فرمود : نی نی آن (اذان) نماز دیگر و این سماع نماز دیگر.هردو داعیان حقّند. یکی (اذان و نماز) ظاهر را به خدمت می خواهد و این دیگر(سماع) باطن را به محبّت حق می خواند.

 (احیاءعلوم الدین/ص406— مولاناجلال الدین/ص342)

 درجایی دیگر ، در مقابل حدیث پیامبر اکرم (ص) که می فرمایند : « حبب الی منالدنیا النسا و الطیب و قره عینی الصلوه » ، مولوی می گوید : ما از اینعالم سه چیز را اختیار کردیم : یکی سماع و یکی فقاع (آبجو) و یکی حمام.

 (مناقب العارفین/ص406 و مولانا جلال الدین ص342)

 فرزندخلف مولوی نیز می گوید : انبیا توجه و رویکرد به خدا را در قالب نماز بهمردم می رساندند؛ اما اولیا (صوفیه) آن نماز حقیقی را به صورت سماع بهعالمیان رساندند.

 (ولدنامه/ص112 و مناقب العارفین/ص394)

 مولوی می گوید :

 پس غذای عاشقان باشد سماع     که در او باشد خیال اجتماع

 5)آیا باور می کنند مولوی غلو در شخصیت شمس تبریزی کرده و اورا خدای خودمیداند و در بعضی تعبیراتش اورا مصداق « کن فیکون » و یا شمس را « سمیعوعلیم » میخواند.

 وی می گوید :    شمس من و خدای من      نور من و هدای من

                        فاش بگویم این سخن       شمس من و خدای من 

(مثنوی معنوی/ص623)

 6) آیا باور می کنند مولوی خود را هم عقیده همه فرقه ها دانسته. (یعنی یه چیزی شبیه به پلورالیسم دینی)

 (کتاب عرفان حقیقی/ص159)

 7) آیا باور می کنند مولوی قائل به جبر است یعنی تمام افعال ما از سوی خداوند صادر می شود. که این مخالف صریح با مبانی اسلام است.

(مثنوی معنوی/دفتراول/ص190)