طب کار

اهداف و فوائد معاینات شغلی :

این واحد با هدف ارزیابی ، تشخیص ، کنترل و درمانبیماری های ناشی از کار در کلیه بانک ها ، ادارات ، سازمان ها و کارخانجات جهت معایناتاستخدامی ، ضمن خدمت و تعیین میزان نقص عضو ، خدمات خود را به عموم مردم ارائه می نماید.

سؤالی که در ذهن کارفرما و یا کارگر متبادر می شوداین است که اصولاً هدف از انجام معاینات قبل از استخدام ، دوره ای و ... چیست ؟ چراباید این همه هزینه کرد و وقت کارگر و کارفرما را گرفت ؟ هدف از ثبت گزارشات معایناتطب کار چیست و چه تأثیری بر روی سلامت کارگر یا افزایش بهره وری دارد ؟

آیا با انجام این چنین معایناتی موارد غیبت از کارو یا وقوع بیماریهای ناخواسته شغلی کاهش می یابد ؟ آیا با صرف هزینه های مذکور فرآیندتولید بهتر می شود ؟ نقش پزشک طب کار چیست ؟ آیا با انجام معاینات مذکور کیفیت و کمیتتولید بهتر می شود ؟ آیا می توان انتظار داشت که با انجام این کار موارد ادعای غرامتهای ناشی از کار که هزینه های بسیار سنگینی را بر دوش کارفرما می گذارد کاهش یابد و... .

در پاسخ باید گفت کارفرمای محترم و کارگر عزیز کهدر حال مطالعه این متن می باشید ، انجام قبل از استخدام و یا دوره ای معاینات باعثکشف زودرس و پیشگیری به موقع بیماریهای شغلی و غیر شغلی می شود که می توانند باعث مداخلهدر کار شوند چه بسا شما دچار بیماری و یا معلولیتی هستید که در صورت شروع به کار ویا ادامه آن ، تشدید شده و این امر علاوه بر بروز حادثه برای خود ، باعث به مخاطرهافتادن سلامت دیگر همکاران ، آسیب دیدن تجهیزات و یا مخاطرات محیطی شود. کارفرمای محترمبا صرف هزینه نسبتاً جزئی به منظور انجام معاینات جلوی بسیاری از این مخاطرات را خواهدگرفت. با انجام این معاینات فرآیند تولید بهتر خواهد شد ، موارد غیبت از کار و حوادثشغلی کاهش خواهد یافت ، تطابق با کار بهتر شده و تعداد موارد ادعای غرامت از کار کهبه علت ایجاد و یا تشدید بیماریهای ناشی از کار انکار ناپذیر است به حداقل خواهد رسیدو کارفرمای محترم در دراز مدت شاهد افزایش قابل توجه کمیت و کیفیت کار ، افزایش بهرهوری ، کاهش هزینه های مستقیم و غیر مستقیم ناشی از کار خواهد بود. اصولاً یکی از اهدافمعاینات مذکور تطابق با کار می باشد و انجام هر کاری مستلزم وجود شرایطی مناسب در فردمی باشد. در واقع برای انجام هر کاری یک سری نیازمندیها لازم است بطوریکه کار بطورصحیح و مؤثر انجام شده و کارایی مناسب حفظ شود و در عین حال سلامت کارگر ، همکار اوو جامعه نیز محفوظ بماند ؛ این امر مستلزم تطابق توانایی های فیزیکی و روانی کارگربا نیازمندی های آن کار می باشد که با انجام صحیح و بموقع معاینات توسط پزشک طب کارمحقق می شود . هدف اولیه ارزیابی های پزشکی حصول اطمینان از این موضوع است که شخص جهتانجام کارهای محوله بطور مؤثر و بدون خطر برای خود و دیگران و در نهایت ایمنی از نظرفیزیکی ، جسمانی و روانی در شرایط مطلوب قرار گرفته باشد . با انجام معاینات قبل ازاستخدام و با اتخاذ تدابیر مناسب باید شرایط را به گونه ای فراهم ساخت تا در صورت امکانشخص بتواند در آن محیط با کمترین خطر ممکن کار کند .

با انجام معاینات مذکور نیازمندیهای انجام کار مشخصمی شود .

نیازمندیهای انجام کار عبارتند از :

1) شخص از نظر فیزیکی و بدنیمتناسب با کار باشد . ( از نظر سن ، جنس ، وضعیت تغذیه ، وضعیت سلامتی ، قدرت و تناسبفیزیکی )

2)شخص از نظر ذهنی و روانیمتناسب با آن کار باشد ( طرز فکر و باور ، انگیزه و ... )

3)شخص مهارت لازم جهت انجامآن کار را داشته باشد .

4)شرایط محیط کار ( حرارت، رطوبت ، سرو صدا و ... ) برای انجام کار و شخص مناسب باشد . در واقع برای انجام صحیحهر کاری باید تمام شرایط فوق بطور متناسب با نیازمندیهای آن کار فراهم شده باشد .

وقتی شخص قرار است در کاری استخدام شود باید بهچند سؤال زیر پاسخ داده شود :

   1) انجام مناسب آن کار چه نیازمندیهایی از نظرفیزیکی و روانی و تبحر نیاز دارد ؟  

2) وجود چه حالاتی در شخصمی تواند بر روی عملکرد و کارایی مؤثر و صحیح آن کار خاص تاثیر گذاشته و باعث اختلالبهره وری یا ایجاد خطر برای همکاران او و یا جامعه شود ؟

مسلماً پاسخ دادن به این سؤالات مستلزم آگاهی کاملاز نیازمندیهای کار و محیط کار شخص و نیز آگاهی از وضعیت سلامتی فیزیکی و روانی شخصمی باشد و این امر محقق نخواهد شد مگر در سایه گرفتن شرح حال دقیق و انجام صحیح معایناتتوسط پزشک طب کار .

در کشورهای پیشرفته دنیا صاحبین حرف و مشاغل و صاحبنظران اقتصادی به اهمیت حیاتی پیشگیری در کاهش هزینه های خود پی برده و با انجام بهموقع معاینات قبل از استخدام ، بازگشت به کار و ... جلوی بسیاری از وقایع و حوادث ناگوارناشی از کار را می گیرند .

چگونگی انجام معاینه و گرفتن تاریخچه شغلی و محیطی

شرح حال مختصر شغلی و محیطی باید به عنوان قسمتیاز شرح حال پزشکی بیماران در نظر گرفته شود .

انواع شرح حال و معاینه شغلی و محیطی :

*Preemployment (entrance exam)

*Periodicmedical screening and Surveillance examination

*Retuto work assessment

*Exitexam

*Evaluationfor specific occupational exposure or disease

همه این موارد اجزاء مشابهی دارند :

1)تاریخچه شغلی و محیطی

2)تاریخچه پزشکی

3)بررسی سیستم های مختلف

4)معاینه فیزیکی

مسئله مهمی که باید در شرح حال شغلی پرسیده شودلیست تمام مشاغل و مدت تقریبی انجام آنها توسط کارگر و نیز تغییرات قابل توجه در وظایفکاری حتی اگر برای همان کارفرما انجام شده باشد می باشد .

پزشک طب کار باید وقت بیشتری را جهت گرفتن یک شرححال خوب مواجه و لیست عنوان های شغلی و ... صرف کنند . حتماً باید از شغل دوم و خصوصیاتآن شغل ( مدت انجام نوع مواجهات ، شرح حال و ... ) سؤال شود . برای گرفتن تاریخچه مواجههباید موادی را که احتمال می دهیم برای مشاغل خاص مشکل ساز باشد لیست کرده و از بیمارپرسید آیا با این مواد مواجهه داشته است یا نه و در صورت مثبت بودن پاسخ در مورد روشمواجهه ، شدت مواجهه و مدت مواجهه سؤال شود .

شرح حال محیطی نباید فراموش شود این شرح حال شاملاجزاء زیر می باشد :

اطلاعاتی در مورد خانه بیمار مثل منبع آب ، منبعحرارتی ، حیوانات خانگی ، مجاورت با صنایع آلوده کننده و سرگرمی های فرد ( مواجهه سرب، رنگ ، باغبانی ، ورزش های خاص ، پرورش حیوانات یا پرندگان ، ... )

معاینه فیزیکی و بررسی سیستم ها ( Review of Systems )  :  که دقیقاًشامل همان اجزاء و شرح حال کامل بالینی و پزشکی می باشد . استفاده از پرسش های ( بلی، خیر ) بالاترین درجه اعتماد را دارد . مهمترین جزء ارزیابی شغلی و محیطی ، معاینهفیزیکی عمومی می باشد .

مهمترین جزء ارزیابی شغلی و محیطی ، معاینه فیزیکیعمومی می باشد . در صورت وجود هر گونه یافته غیر طبیعی ، پزشک باید علاوه بر تشخیصهای افتراقی بیماریها از علل شغلی آنها نیز اطلاع کامل داشته باشد .

آیا می دانید %95 –  60  بیماریهایشغلی تشخیص داده نمی شود ؟

گرفتن شرح حال و انجام معاینه فیزیکی صحیح و کاملباعث کشف به موقع بیماری شغلی و غیر شغلی ( که می تواند باعث مداخله در کار شخص شود) می گردد . اکثر علایم و نشانه های بیماریها و مواجهات شغلی غیر اختصاصی هستند و کشفارتباط آنها با شغل بسیار مهم است و نیازمند اطلاعات کافی پزشک و هوشیار بودن او میباشد . علائم بسیار غیر اختصاصی مثل اختلالات خواب ، تغییر مزه غذاها یا اشتها ، بیحالی ، کسالت ، سردرد ، درد مبهم شکمی و ... ممکن است ناشی از مواجهات شغلی باشند.

معاینات بدو استخدام :

هدف اصلی تعیین توانایی فیزیکی و روانی فرد استچرا که ممکن است به دلیل فقدان ظرفیت فیزیکی یا روانی مناسب مثلاً به علت بیماری یاوجود بیماری هایی که از قبل وجود داشته است شخص مستعد خطرات محیط کار باشد .

فواید آن :

1)ارزیابی مناسب بودن فردبه منظور انجام کار محوله

2)فراهم آوردن اطلاعات پایهبه منظور اندازه گیری تاثیرات سوء اولیه مواجهات برای اهداف پزشکی قانونی

3)شناسایی افرادی را که احتمالاًدر خطر برخی مواجهات هستند که می تواند به وسیله برخی انواع کار تشدید شوند.

نیازمندیهای لازم جهت انجام کاری را که شخص می خواهدانجام دهد باید از قبل مشخص شده باشد تا براساس اطلاعات بدست آمده از شرح حال و معاینه، مناسب بودن فرد برای آن کار مشخص شود و اگر تطابق هایی لازم و ضروری باشد مشخص واجراء شود و یا در صورتیکه شخص اصلاً مناسب برای آن کار نیست رد صلاحیت گردد .

در صورتیکه فرد دچار ناتوانایی هایی بوده و لیکنقادر به انجام عملکردهای اساسی شغل بخصوص باشد نمی توان او را از کار برکنار کرد .تنها زمانی می توان رأی به عدم صلاحیت فرد داد که شرایط زیر وجود داشته باشد :

1)فرد نتواند نیازهای اصلیشغل را برآورده کند .

2)فرد دارای خطر برای خودو یا همکارانش باشد .

3)فرد دارای خطر برای جامعهباشد .

بعد از ارزیابی های پزشک طب کار و ارائه توصیه هایلازم جهت انجام کار در شغل یا کار خاص ، تصمیم گیری جهت استخدام به عهده ارگان استخدامکننده خواهد بود .

غربالگری پزشکی و معاینات نظارتی :

غربالگری وسیله ای برای پیشگیری ثانویه و با اینهدف انجام می شود که بیماری را در مراحل اولیه تشخیص داده و درمان کنیم . معاینات بدواستخدام بهترین فرصت جهت انجام غربالگری کلی سلامتی و مشاوره را فراهم می کند . شروعغربالگری سلامتی عمومی باید از همان معاینات بدو استخدام طبق نیاز خودشان انجام شودچرا که در صورت وجود یک بیماری زمینه ای که ممکن است در معاینات بدو استخدام کشف شودیا درمان یا اصلاح بموقع آن و یا ایجاد FFW ( For fitnesswork ) می توان از ناتوانایی هایبعدی جلوگیری کرد .

هدف از انجام معاینات ادواری ، پیشگیری اولیه ازطریق شناسایی و محدود کردن علل بیماری می باشد .

برنامه های نظارتی پزشکی قادر به شناسایی بیماریدر مراحل اولیه بوده و در زمانی انجام می شوند که تأثیرات سلامتی در حداقل ممکن میباشند .

این امر می تواند از طریق انجام اصول بهداشتی ویا استفاده از وسایل حفاظت شخصی محقق شود . ولیکن عدم وجود تأثیرات سوء سلامتی همیشهبه معنی عدم مواجهه غیر مجاز با خطرات شغلی نیست و لذا نباید با عث کاهش اقدامات پیشگیریشود . در صورتیکه در غربالگری با نکته غیر طبیعی روبرو شدیم نباید فوراً کارگر را ازکار بر کنار کرد بلکه باید اقدامات پیشگیری را انجام داد و لذا غربالگری پزشکی نبایدجایگزین روش های کنترل خطر شود .

ارزیابی برگشت به کار ( Retuto work assessment ) :

وقتی که کارگری به هر علت ( بیماری شغلی یا غیرشغلی یا آسیب و ... ) برای مدتی از کار دور می شود باید هنگام مراجعه جهت انجام مجددکار معاینه و ارزیابی شود ( دقیقاً همان هدف معاینه قبل از استخدام اجرا می شود ) چراکه ممکن است طی این دوره تغییر خاطی بعلت بیماری یا عوارض آن در فرد ایجاد شود که نیازبه تطابق با کار وجود داشته باشد . برای مثال اگر فردی بعلت استرس ارگونومیک مبتلابه بیماری عضلانی اسکلتی شده باشد نیازمند تعدیل و تغییر ارگونومیکی به منظور جلوگیریاز عود بیماری خواهد بود . جهت بازگشت موفقیت آمیز و سالم کارگر به کار پزشک طب کاربه همکاری با بهداشت حرفه ای ، مسئول ایمنی ، مهندسین ، و ارگونومیست ها و تیم مدیریتکارخانه نیازمند است .

در معاینات بازگشت به کار حتی ممکن است بیماری هاییرا که قبلاً کشف نشده بودند شناسایی شوند .

در ارزیابی بازگشت به کار مسئله توانبخشی اهمیتویژه ای دارد . اصولاً توانبخشی به دو صورت می تواند انجام شود :

Off the job rehabilitation

On the job rehabilitation

توانبخشی خارج از محل کار Off the job به سه صورتمی باشد :

1- فیزیو تراپی

2- آموزش شغلی

3- مراقبت در مرکز توانبخشی

اقدامات مذکور به منظور آمادگی تدریجی فرد به منظورنیازهای شغلی انجام می شود .

اجزاء ضروری و لازم جهت توانبخشی در محل کار شاملموارد زیر می باشد :

1- علاقه و توجه کارفرما و تیم سلامتشغلی در طی بیماری

2- ارزیابی پزشکی از دیدگاه طب کارقبل از بازگشت به کار

3- ارزیابی شغلی از دیدگاه نیازهایفکری و فیزیکی

4- انگیزه کارگر

5- پیگیری ( Follow up ) توسط تیم سلامت شغلی

6- تعدیل کار و یا شروع تدریجی وظایفمحوله

توجه به این نکته حائز اهمیت است که به منظور بازگشتبه کار نیازی به بهبود کامل نیست .

هرگز نباید قبل از اینکه ارگان آسیب دیده بقدر کافیقوی نشده است اجازه کار داد و در عین حال نباید به منظور بازگشت به کار منتظر بهبودکامل بود . بمنظور تعیین دوره متوسط ضروری جهت بازگشت قدرت ارگان بیمار یا آسیب دیدهباید راهنماهایی تنظیم شود که نیازمند مشارکت تمام رشته های تخصصی مانند : جراحی ،ارتوپدی و ... را دارد و البته تصمیم گیری در این مورد کاملاً وابسته به موارد زیرمی باشند :

1- وضعیت قبلی سلامتی

2- شدت و عوارض بیماری

3- نوع کار و وضعیت محیطی ( محل کار، وضعیت شغلی )

4- مهارت بیمار در انجام کار

5- در دسترس بودن کار تعدیل شده

6- انگیزه و انگیزش بیمار

7- نگرش کارفرما

و به این دلایل تعیین دقیق بهترین زمان جهت بازگشتبه کار برای هر بیماری بسیار مشکل است .

بازگشت ناگهانی به فعالیت شدید کاری بعد از چندماه توقف بسیار مشکل می باشد و لذا شروع تدریجی فعالیت و یا اشتغال موقت به یک کارتعدیل شده ( با توجه به وضعیت سلامتی فرد ) ، در روند توانبخشی مفید بوده و توصیه میشود . می توان به فرد آسیب دیده توصیه کرد که کار نیمه وقت را انجام دهد و یا اگر مجبوراست کار سنگین را انجام دهد در فواصل آن به فعالیت های سبک اشتغال ورزد و یا موقتاًبه کاری مشغول شود که متناسب با سلامت و وضعیت جسمانی و روانی او می باشد . یکی ازوظایف پزشک طب کار مشخص کردن لیست محدودیت های اختصاصی فرد به سلامتی او می باشد پزشکباید مدت ساعت کاری فرد را با توجه به وضعیت موجود تنظیم کند . پزشک طب کار باید نوعکار ( سنگین ، متوسط ، سبک ) را مشخص کرده و در ضمن در رابطه با هر فعالیت نوع کارهاییرا که فرد می تواند انجام دهد مشخص کند .

یکی از تفاوت های اساسی و بسیار مهم برای افرادیکه بعلت حادثه محل کار و یا وقوع بیماری دچار مشکل شده اند این است که بعد از تصمیمگیری در رابطه با نوع فعالیت متناسب با بیماری با فواصل مناسب ، پیگیری مستمر Follow up انجام شودو این مسئله از نظر اطمینان از پیشرفت بهبودی کارگر حائز اهمیت است .

معاینات زمان خروج یا Exitexamination :

ساختار و محتوی آن کاملاً شبیه معاینات دوره ایاست معاینه می تواند محدود به ارگان خاص یا ماده اختصاص ویژه ای باشد . اهداف آن چیست؟

1- اطمینان از اینکه کارگر دچار هیچگونهعوارض سلامتی ناشی از شغل نشده است .

2- به منظور اثبات وسعت و شدت هرگونه تأثیرات سوء ناشی از کار

ممکن است علاوه بر شرح حال و معاینه نیاز به انجاممعاینات پاراکلینیک مانند شنوایی سنجی و اسپیرومتری باشد .

معاینات زمان خروج بطور روتین انجام نمی شوند .

ارزیابی جهت بیماریها یا مواجهات شغلی خاص :

ارزیابی وجود یک بیماری شغلی ، محیطی نیازمند شرححال و معاینه کامل تر می باشد و همان اصول تشخیص در سایر بیماری ها را دنبال می کنددر این رابطه توجه به مسائل زیر بسیار مهم است .

1- شروع و الگویی نشانه ها ( Symptoms ) در ارتباط با شروع شغلجدید

2- آغاز ظهور نشانه ها در روز کارییا هفته کاری

3- فاکتورهای فروکش شده یا تحریککننده نشانه های بیماری . برای مثال تشدید علائم در مواجهه با شغل های اختصاصی و بهبوداین علائم در تعطیلات آخر هفته . پزشک طب کار علاوه بر انجام برنامه های نظارتی پزشکی« medical surveillance» باید بطور مرتب از محیط کار بازدید کند و حتماً در این بازدیدها با افرادی که درارزیابی محیط کار و کنترل خطرات ناشی از کار مهارت کافی را دارند همراه باشد . قطعاًنتایج گزارش این بازدیدها به انجام برنامه های نظارت پزشکی کمک زیادی خواهد کرد .

نحوه رسیدن به تشخیص بیماری های شغلی چگونه است؟

تشخیض بیماری های شغلی اغلب مشکل است چرا که اغلببیماری ها به علت مواجهه حاد یا مزمن با چندین عامل ایجاد می شوند و ممکن است همزمانعوامل غیر شغلی مستعد کننده بیماری هم وجود داشته باشد . همیشه باید ابتدا علل شایعغیرشغلی بیماری با ارزیابی دقیق و کامل کنار گذاشته شوند و بعد از آن با گرفتن یک شرححال کامل شغلی ، محیطی ( از مواجهات محیط کار ، خانه یا محیط ) به مواجهات احتمالیایجاد کننده علائم پی برد . بازدید از محل کار نیز بسیار حائز اهمیت است . بعد از گرفتنیک شرح حال کامل اولین قدم در تشخیص شغلی بودن بیماری این است که آیا بین علائم و شکایاتبیمار و محل کار رابطه ای وجود دارد یا خیر ؟ اگر پاسخ این سؤالات مثبت است به سؤالات  دقیق تر بعدی پرداخته می شود .گزارشات پزشکی بایداز پزشک معالج کسب شود چرا که ممکن است حاوی نشانه هایی از شرح حال قبلی محیطی فرد، عوامل مستعد کننده بیماری ، دوره های مشابه قبلی از بیماری و اطلاعاتی راجع به سیرو علل بیماری باشد . کسب اطلاعات از کارفرما هم لازم و کمک کننده است . وجود بیماریمشابه یا علائم مشابه در همکاران بیمار نیز مهم است این اطلاعات می تواند از خود کارگر، از پرونده ها و یا کارفرما کسب شود .

خطرات شغلی :

باید تمام مواد سمی و خطراتی ( hazards ) که کارگر با آن مواجههداشته و دارد مشخص شود ( در محل کار ، در خانه و در محیط ) و مدت مواجهه ، فرم مادهشیمیایی ، روش مواجهه و شدت مواجهه مشخص شود .

مسئول ایمنی کارخانه باید قادر باشد که از فعالیتهای کارخانه ، محصولات و فرآیندهای صنعتی آن شرح و توضیح کامل در اختیار پزشک قراردهد و نیز اطلاعاتی در مورد آسیب ها و بیماری هایی را که در گذشته در نیروی کار ایجادشده است را ارائه دهد و همراه با پزشک به تمام مناطق کارخانه سرکشی کرده و توضیحاتلازم را بدهد . همکاری کارشناس و متخصص بهداشت حرفه ای نیز کاملاً ضروری است و اطلاعاتبهداشت حرفه ای در مورد مواجهات و خصوصیات مختلف مواجهه در قسمت های مختلف کارخانهدر اثبات یا رد بیماری های شغلی و در طراحی سیستم صحیح سلامت شغلی و نظارت پزشکی صحیحو اصولی بسیار ارزشمند است .

ارزیابی فاکتورها در خارج از محل کار :

در بررسی مشکلات احتمالی شغلی علاوه بر ارزیابیکامل محل باید احتمال مواجهه با مواد سمی در خانه یا عادات شخصی یا تفریحات او دادهشود . زمان شروع علائم در تعیین اینکه یک بیماری مرتبط با کار است بسیار مهم می باشد. ایجاد علائم در طی هفته کاری و بهبود یا تخفیف آنها در تعطیلات آخر هفته به نفع ارتباطبیماری با شغل می باشد .

ارزیابی بیمار دارای مشکل پزشکی بمنظور بررسی مرتبطبودن آن با کار :

مراحل آن شامل :

1- شرح حال کامل پزشکی با توجه بهشکایات بیمار

2- معاینه فیزیکی کامل سیستماتیکبا تأکید ویژه بر روی یافته های فیزیکی اختصاصی مربوط به نوع مواجهات شغلی

3- با توجه به مجموعه یافته های مثبتبدست آمده از شرح حال و معاینه فیزیکی یک سری تشخیص های افتراقی مطرح می شود و بر اساسآنها ، آزمایشات مناسب جهت تأیید تشخیص قطعی انجام می شود .

 نحوه گرفتن شرح حال شغلی و ارزیابی مواجهه 

مراحل آن شامل :

1- مشخص کردن نوع و ماهیت مواجهاتبرای مثال نوع ماده شیمیایی و فرمی از آن که شخص با آن مواجهه دارد .

توجه به این نکته حائز اهمیت است که گاهی اوقاتمواجهات شغلی در محیط کار بر اساس ارزیابی های انجام شده شرح حال گرفته شده ، بالاتراز حد مجاز است ولیکن کارگر از وسایل حفاظتی مناسب استفاده می کند؛ لذا مواجهه خودفرد با خطر زیاد نیست .

برای مثال در صورتیکه فرد در مواجهه با سر و صدایغیر مجاز از وسایل حفاظت شنوایی مناسب و بطور صحیح استفاده کند ، صوت در حد مجاز بهگوش می رسد و لذا فرد دچار مشکل شنوایی نخواهد شد ، پس گرفتن شرح حال استفاده از وسایلشنوایی سنجی ، بررسی مناسب بودن آن با توجه به نوع مواجهه ، عوامل خطرزا و نیز روشمناسب استفاده از آن در شرح حال شغلی بسیار حائز اهمیت است . همچنین ممکن است مواجههبا آلاینده های محیط کار از نظر استاندارد های مواجهه با مواد در سطح غیر مجاز باشدولیکن آن مواد توانایی ورود به بدن را نداشته باشند . برای مثال غبارها برای اینکهبه انسان آسیب برسانند باید در حدی باشند که بتوانند خود را به سیستم تنفسی فرد برسانند؛ لذا همیشه غیر مجاز بودن مقادیر عوامل خطرزای محیط کار به مفهوم مواجهه بیش از اندازهو ایجاد بیماری توسط آنها نیست . در مواجهه با عوامل آسیب رسان باید مقدار و شدت مواجههو نیز مدت تماس با آن عوامل مشخص شود که چه میزان در چه مدت زمانی می تواند باعث ایجادبیماری شود ؛ یعنی رابطه دوز پاسخ برای برخی مواد مشخص می باشد لذا توجه به این فاکتورهادر تصمیم گیری اینکه آیا بیماری فرد مواجهه یافته با عامل خطرزای اختصاصی مربوط بهشغل می باشد یا خیر ؟ بسیار حائز اهمیت است .

به طور کلی اتخاذ اطلاعات در مورد مواجهه شغلی میتواند به صورتهای زیر باشد :

1)تاریخچه شغلی و محیطی بیمار

2)داده ها و یادداشت های مربوطبه بهداشت صنعتی

3)بازرسی مستقیم از محیط کار

اطلاع یافتن از این موضوع که آیا کارگر معایناتقبل از استخدام و یا دوره ای را انجام داده است مهم می باشد .

مشخص کردن اینکه کارگر چه کاری را انجام می دهدمهم است و تنها بسنده کردن به عنوان شغلی او اشتباه می باشد . اگر مشکلات عضلانی اسکلتیمورد ارزیابی قرار می گیرند توجه و بررسی مسائل ارگونومی شخص حائز اهمیت است و تعییننوع حرکات و تکرار آنها ، اندازه و وزن تقریبی اجسامی که بلند می کند ، ارتفاع اشیاءاز کف زمین ، فاصله شu200du200dیء از بدن کارگر ، مسافتی که آنها را حمل می کند و اینکه چندباردر ساعت این کارها را انجام می دهد مهم می باشد .

توجه به این نکته که بیمار با چه موادی سر وکاردارد و آیا احتمال مواجهه فرد از طریق مختلف با آن ماده وجود دارد یا خیر مهم می باشدو نیز اینکه در صورتیکه مواجهه با عامل خطرزائی وجود دارد بالاترین احتمال مواجهه ازچه طریقی ( سیستم گوارشی ، پوستی ، تنفسی ) و یا اینکه آیا ماده بصورت مایع ، یا جامدو یا گاز می تواند سلامتی فرد را تهدید کند مهم است .

آیا از وسایل حفاظتی استفاده می کند ؟ آیا وسیلهحفاظتی استاندارد و مناسب است ؟ آیا از رسپیراتور استفاده می کند . اگر استفاده میکند آیا آموزش کافی و مناسب جهت نگهداری مناسب آن و با استفاده از آن را دیده است ؟

این نکته قابل توجه است که آیا کارگران و همکارانیکه با او همان کار را انجام می دهند یا با همان مواد مواجهه دارند مشکلات و شکایت مشابهیدارند یا خیر ؟ آیا فرد قبل از استخدام در شغل مشخص علائم مذکور را داشته است یا خیر؟

آیا شرح علائم در شغل فعلی بوده است ؟ آیا علائموی در هنگام کار بدتر می شوند ؟ آیا در روزهای تعطیل کاری علائم بیماری فروکش می کند؟

توجه به این نکته حائز اهمیت است که علائم حاد ناشیاز یک مواجهه معمولاً در ساعات کاری بدتر و ساعات استراحت کاری کمتر می شود . ولی دربیماری های مزمن ناشی از مواجهات شغلی علائم ممکن است بتدریج در طی چند هفته یا حتیچندین سال بعد از شروع مواجهه ایجاد شوند و ممکن است با قطع موقت مواجهه بهتر نشوندو یا مدتی که لازم است علائم بهتر شوند طولانی و متغیر باشد لذا اطلاع پزشک از روندو ماهیت بیماری حائز اهمیت است .

بطور شایع ممکن است یک مواجهه شغلی باعث تشدید یکبیماری نهفته زمینه ای شود برای مثال تشدید و پیشرفت آسم شغلی در مواجهه با عوامل محرکتنفسی .

در صورتیکه فرد دارای شغل دوم باشد حتماً باید درمورد اضافه کاری یا شغل دوم نیز سؤال شود و همان شرح حال مواجهات با همان اجزاء بهتفصیل گرفته شود .

توجه به این نکته