بیتی بداهه

          این   واژه ی   زیبای   سخن     بیش   ز   قند   است 

                 عمر   کـوتاه   مرا    کی  برسد   موی  دراز  ؟ 

                                        تا که  دستی  برسد   من  بشوم  سلسله باز ؟ 

                                      تا   دگر  بار          خدا نگهدار                  منصور