بیتی بداهه که امید است غزلی دلنشین گردد

         این   واژه ی    زیبای    سخن      بیش  ز    قند   است 

                  لب  کی  بودش  که  همچو   قند   است 

                                                     عمری   به  لبش   دلم    چه  بند  است 

                                     تا   دگر  سرایش   شاد  باشید                    منصور