تکیه گاه

بسم الله 

گاهی تمام تکیه گاه های محکمت در دنیا  از بین می رود 

و تو حس می کنی روی یک فضای سیال در حال قدم گذاشتنی 

و هیچ صدایی نیست که دلت را خوش کند 

و دلگرم شوی که هنوز هم امید هست... 

گاهی دیدن عشق حتی دلت را خوش می کند 

 به همان اندازه ه می تواند دیدن نامهربانی اذیتت کند 

چه خوب است که شما هستید! 

چه خوب است که می توان به شما تکیه کرد! 

می توان شما را صدا زد... 

می توان دلخوش بود که تکیه گاهی هست... 

هرچند که روی زمین ...دیگر هیچ تکیه گاهی غیر از شما نیست! 

چقدر خوب است که می توان برای محبت شما گریه کرد... 

چقدر خوب است که می توان زیر همان آسمانی نفس کشید که شما هم زیر آنید!  

چقدر خوب است که همه انقدر شما را دوست دارند. 

بی خیال تمام سختی ها... 

تمام گیج زدنها.... 

چقدر من امروز خوبم! 

************************ 

*: فکر کنم امروز اینقدر خوبم آیین نامه رو بی غلط بدم 

*:زمین تهی است ز رندان همین تویی تنها 

که عاشقانه ترین ترانه را دوباره بخوانی 

بخوان به نام گل سرخ  

و عاشقانه بخوان....