قلم نوشته های عاقلانه

به سادگی عبورمی کنند وحتی نیم نگاهی به قطره هانمی اندازند/

درپاییزشکستن برگها زیرقدمهادردناک اماشایدتنها صدای دردناکیست که شنیدنش زیباست

این رسم طبیعت است که آدمهابه باران/باد/ابر/ستاره یاحتی خردشدن برگها میخندند

بدون اینکه احساسشان کنند.

برطبلها میکوبیم تا خفتگان رابیدارکنیم غافل از اینکه خود درخواب غفلت مانده ایم.

امروز رادرک کن و درحال زندگی کن شاید فرداغم امروز راداشته باشی و دیروز رابرای فردا حسرت بخوری.

زندگی میکنیم تکرار راتکرار میشویم بی آنکه بغض باران را بشماریم/صدای باد برایمان خسته کننده است/سنگینی باری بردوشمان عادت شده.باچشمهافقط میبینیم درک نمیکنیم/حس میکنیم اما احساس نه.

هرگز قدمهارانظاره نمیکنیم.کاش شمردن لحظات آسانتر از سپری کردنشان بود.کاش آسمان غریبه نبود.

کاش همه میدانستندشایدستاره روزها هم میدرخشد اما چشم ما نمیبیند.کاش چادرت پراز دلتنگی نبود یااگربود باد آن را می تکاند.کاش انفاس جای الفاظ را میگرفت.

سیب ها ازصداقت چه میدانند!شاید تنها دلیل عطرشان آسمانی بودنشان است.

راستی!شاخه بید لرزان است چرا!.....شاید عظمتی رامیبیند که دروجودش نمی گنجد.

شنیدن سکوت زیباست حتی اگرمبهم باشد.