کشتی گیر ( Wrestler ) - دارن آرنوفسکی

«کشتی گیر» چهارمین فیلم بلند کارگردانی متفاوت به نام دارن آرنوفسکی است. آرنوفسکی که در کارنامه خود شاهکارهایی مانند «پی» و «مرثیه ای برای یک رویا» را دارد، این بار دست به فیلم رئالی زده تا استعداد خود را در این تیپ نیز به نمایش بگذارد.
رندی رم رابینسون کشتی –کج- گیر حرفه ای است که در دهه 80 یکی از نام آشناترین های این رشته بوده، دارای استایلی خاص و حتی بازی کامپیوتری مخصوص خودش. اما بعد از 20 سال دیگر آن ابهت خاص خود را از دست داده و برای گذران زندگی در سوپر مارکتی کار می کند و آخر هفته ها در سالن های کوچک هنوز کشتی می گیرد. او که دچار بیماری قلبی است تصمیم می گیرد سر وسامانی به زندگی خود بدهد و دوباره با دختر فراموش شده اش ارتباط برقرار کند.
آرنوفسکی در «کشتی گیر» به زبان سخت سینمایی صحبت نمی کند، خبری از صفحات دانه ای و استایل ناتورالیستی نیست و از همه مهم تر جامپ کات های آرنوفسکی در این فیلم به چشم نمی آیند. ولی با دوربین دستی ، مخاطب را هر چه بیشتر با کاراکتر اصلی خود همراه می کند.
نزدیکی شخصیت و وضعیت میکی رورک بازیگر نقش رندی به کاراکتر سینماییش ، موردی است که تاثیر زیادی بر نقش آفرینی او گذاشته است. رورک که در سالهای جوانی خود ورزشکار محبوب بوده حالا در دورانی ست که دیگر آن چهره یکدست و بدن خوش فرم را ندارد. چهره اش پر از نا همواری های این سالهاست و این با شخصیت رندی بسیار سازگار است. آرنوفسکی هم به تماشاگر اجازه می دهد تا به اندازه کافی به چهره خسته و شکسته او نگاه کند و با او احساس همدردی کند. اما رندی هنوز صدا و لحنی لطیف و شخصیتی جنتلمن مابانه دارد.
همه چیز رندی انگار غیر واقعی است. اسم واقعی او رابین رمزینسکی ست. عضلات او با استروئید ها متورم می شوند و حتی رنگ موی او هم واقعی نیست. ولی این غیر واقعیات مرزی هم دارند. و آن مرز رینگ مسابقه است و چیزی که از او شخصیت واقعی ، سودائی و طبیعی می سازد نمایش اوست. ویژگی هایی که باز با ویژگی های رورک جور در می آیند.


رندی بیرون از رینگ فردی مودب و میانسالی است که حتی با کسانی که او را مسخره می کنند با احترام برخورد می کند. او توسط دو زن به زندگی معمولی خود متصل است. کسیدی رقاص یک کلوپ شبانه است که رندی نسبت به او احساسی متفاوت دارد. کسیدی –پم- هم مثل رم نمایش می دهد و برای مشتریانش شرایطی را ایجاد می کند که آنها دوست داشتند واقعی بود. ولی او هم با بالارفتن سنش دیگر آن طرفدارهای گذشته را ندارد. و استفانی دختر فراموش شده رندی است که قربانی خودخواهی های گذشته پدرش است.
قبل از این که «کشتی گیر» روی پرده برود، در ایران جنجال فیلم ضد ایرانی برپا شد. اما به جرات می توان گفت که این فیلم اصلا ضد ایران نیست. بلکه شخصیتی که پرچم ایران را به تن کرده را به کرات می بینیم که یک آمریکایی است که فقط برای گرم کردن نمایش این کار را کرده و به نظر من کارگردان با نمایش یک دکتر ایرانی در فیلم به نحوی دلجویی می کند.
کشتی گیر تلفیقی از امید و ناامیدی برای کسی است که زمانه او را فراموش کرده است.