ضرب المثل پارسی « ه »

1-هر چیزی به یکدفعه امتحانش می ارزه .

2-هر خاتونی یک جور آش می پزه .

3-هرچه که هم بزنی , گند این  گندآب بیشتر در میاد .

4-هر چه هست , ظاهر و باطن همین است .

5-هرچه در نظرت خوار آید , روزی بکارت آید .

6-هر چه پیش آید ، خوش آید .

7-هر چه از  خوبی او بگم , کم گفتم .

8-هر جا که  پریرخی ( فرشته ایی) است , دیوی هم با اوست .

9-هر جا را ببری , خون در می آید .

10-هر اذان گویی ، بلال ( حبشی) نمیشه .

11-هر آنکس که دندان دهد , نان دهد .

12-هر آتش که داری ، بسوزان .

13-هائی شد و هوئی شد , کل ( کچل) به نوائی رسید .

14-هادی ؛ هادی , اسم خود بر ما نهادی .

15-هیچ مرد ه ایی را به این پاکی نشسته بود .

16-هیچ خانه ایی , بی بزرگتر نباشد .

17-همه سر و ته ، یه  کرباسند .{ راحتی نیست نه در مرگ و نه در نیستی ما ؛  کفن و جامه همه از سر یک کرباسند . }

18-هم آش معاویه را میخورد ؛ هم نماز امام علی را میخواند .{ پهلوی معاویه چرب تر است . }

19-هر میمونی که زشت تر است ، بازیش بیشتر است .

20-هر که تنها به قاضی رود , راضی باز می آید .

21-هر آنکس که رود تنها بقاضی ؛ ز قاضی خرم آید گشته راضی .

22-هر کس خر شد , ما  پالانیم .

23-هر رفتی ؛ امدی دارد . { ضیافت پای پس هم دارد .}

24-هشتش ، گرو نه [ 9 ] است .

25-   هر کس آب دلش را میخورد .

26-  هر چیزی بجای خویش نیکوست .

27-  هر سخن جایی ، و هر  نکته  مقامی دارد .

28-  هر چه دختر همسایه چل تر، برای ما بهتر .

29-  هر چه این ریخته ، او جمع کرده .

30-  هر جا چاهی است ، یوسفی درون نیست .

31-  هر گردی ، گردو نیست .

32-  هر جا آش است ، کل فراش است .

33- هرجا عروسی است، پاچه  ور میمالد ؛ هر جا عزا ست ، یقه می درد .

34- هیچکس نمیگه ماست من ترشه .

35- هنوز دهانش بوی شیر میده .

36- همه رو مار میگزه ، ما رو خرچسونه . {عامیانه: همه رو برق میگیره ، ما رو چراغ نفتی .}

37- هم فال ، هم تماشا .

38- هم خدا رو میخواد ، هم خرما را . ( عامیانه: هم خر و میخواد ، هم خرما رو . )

39- هم از توبره میخوره ، هم از آخور .

40- هزار تا چاقو بسازه ، یکیش هم دسته نداره .

41- هرکه طاووس خواهد ؛ جور هندوستان کشد .

42- هرکه بامش بیش ، برفش بیشتر .

43- هر سرازیری ، یک سر بالائی داره .

44- هر دو پا را در یک کفش کرده .

45- هر چه برشتیم ، پنبه شد .

46- هر چه خورده ، پس نداده .

47- هر چه به یللی بیاد ؛ به تللی میره .

48- هر جا سنگه ، به پای آدم لنگه .

49- هر پستی ، بلندی دارد .