خزان من

من ساقه ی تو و                                       

 

تو ریشه ی منی 

  

من خشک گر شوم 

 

جوانه میزنی. 

 

اما دریغ ؛  

 

از آن دمی که ریشه ام  

 

خشک و خزان شود. 

  

دانی چه میشوم . 

    

    پاییز ماندنی! 

 

                                                                                  ۹۱/۱۰/۱۵