نقد و نسیه

امروزه منتقد زیاد شده اند. اما می توان به جرئت ادعا کرد که خیلی از اینها که نوشته می شوند نقد نیستند , نسیه اند. یعنی چیزی به اطلاعات مخاطب و شاعران اضافه نمی کنند.
منتقدانی که گاهی انسان در قدرت فهم شان از یک اثر شک می کند. می گوید بایست این شعر این طور گفته می شد و آن طور گفته نمی شد و ... این حرف های بی مبنا و سلیقه ای که نقد نیست. خوب اگر خود منتقد بلد است برود آن طور دوست دارد شعر بگوید. من شاعر دوست دارم این طور شعر بگویم. این که نقد نشد. این یک نگاه سلیقه ای است که متاسفانه این سال ها زیاد شده است. منتقدان بی سوادی که نه تنها چیزی به شاعران و نویسندگان نمی آموزند بلکه خودشان بیش از آنها نیاز به آموزش دارند. نمونه اش همین نقدی که در سایت

پیشکسوت

خواندم نه تنها چیزی به اطلاعات من نیفزود بلکه کلی به نظراتش خندیدم.
پ.ن: دوستانی که مرا می شناسند می دانند که من جنبه نقد دارم و کسی نیستم که از نقد برآشفته شوم. اما به شدت طرفدار نقد کارشناسانه و سازنده هستم . و هیچ وقت نقد را به نسیه نمی دهم.