باران باش و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست...

زندگی با کلمات من ساخته میشودو هر کلمه ای ردپای معجزه ای است...

پس میتوانم زیبایی را با کلماتم بیافرینم...

هرگاه کسی خشم داشتبدانم به نوازش و کلام مهر آمیزی نیازمند است...

هرگاه کسی ناامید بود به کلماتی کهسپاس اورا ابراز کنند محتاج است...

هرگاه کسی حسد میورزید نیاز دارد که دیده شود...

اگرکسی شاکی و گله مند بود نیاز دارد شنیده شود...

اگر کسی تلخ بود نیاز دارد مهربانیدریافت کند...

و اگر کسی ستم میکند نیاز داشته دوست داشته شود...

و همه سایه ها در روح وروان ما نیاز دارند که عشق بر آنها چون باران ببارد ببارد ببارد...