خب خواستم برای این عنوان یک پست بنویسماما آدم خاصی به ذهنم نرسید!!!همین جوری.. حالا خواندنش هم برای خودش صفا دارد!

خب این اشتباهه اگه به کسی طولانی تر از چیزی که لایقش هست زمان بدی توی زندگیت بمونه!

منتظر آرامش بعد از سونامی هستم!

چه قدر باید بگذرد تا بتوان که دیگر او را دوست نداشت؟.من او را دوست داشتم!

شبم تاریک رهم تاریک و دورهتو نیستی خونه ی ما سوت و کورهغرور تو ما رو از هم جدا کردگناه مردنِ عشق از غروره.دلم تنگه دلم تنگه دلم تنگچشام گریون لبم بسته تنم سردنمی دونم نمی دونم عزیزمکدوم دستی ما رو از هم جدا کرد!.یادت باشه یه روزی دور یا نزدیکبا چشم تر میای پیشم دوبارهولی اون روز چه دور باشه چه نزدیک...

از این جا تا به بیرجند سه گدارهگدار اولین نقش، نقش، نقش و نگارهگدار دومی مخمل بپوشُمگدار سومی دی، دی، دیدار یاره.گل زردُمهمه دردُمز جفای تو شکوه نکردُمتو بیا تا دورِ تو گردُمآآآآآآآآآآاهای یارِ جانی، یارِ جانیدوباره برنمی گر دَد دیگر جوانی....بیا تا گندم یک خوشه باشیمبیا تا آب یک رو رو رو رودخونه با...

چو شو گیرُم خیالت را در آغوش.. در آغوشسحر از بِسترُم بوی گل آیو، بوی گل آیوای یارُم ای یار، یار یارُم ای یارجان یارم ای یار، ای یارُم ای یارتو که با مو سر یاری نداری.. یاری نداریچرا هر نیمه شو آیی به خوابُم.. آیی به خوابُم

گاهی فراموشی خوب نیستگاهی باید روی زخم های کهنه را نمک پاشید تا یادت نرود که چگونه زخمت زدند!یادت نرود که زخمت زدند!پی نوشت: امشب می خواستم پا پیش بگذارم. ولی انگار یادم رفت که چه بینمان گذشت! مرور کردنش کار سختی نبود.. پشیمان شدم، به همین سادگی!

بعضی چیزها را پیش از آن که اثباتت کنند باید پذیرفت.مثلاً همین اعترافاتی که خوب مطمئنم روزی کسی هست که بگویمش، و بعد پشیمان نشوم!بعضی وقت ها هم پیش از آن که محکومت کنند باید حکمت را خودت صادر کنیحکایت مردنِ پیش از مرگ شاید!حکایت همان ماشه ی روی شقیقه و بعد پاشیدنِ تمامِ نگفته هایت روی سینه ی دیوار!پی...

اینایی که یه هویی با آدم مهربون می شنبعد از این که دست رد به سینه اشون زدی جوری رفتار می کنن که انگار از اول نمی شناختنت!!!بی ربط نوشت: تا وقتی نفهمیده بودم انگورا نشسته بودن همه چیز عادی بود، ولی بعدش روم به دیوار...

درست همان وقتی که داشتم انگشت هایم را یکی یکی وارسی می کردم و بعد از یک کشش جانانه صدای ترق تروقش را به چند قدمی آن طرف تر می رساندم؛ درست همان لحظه دستم را گرفت و به خطوط درهم و بعضاً مبهم و گنگ کف دستم خیره شد؛ و بعد از آن به چشم هایم، و دوباره کف دستم و این بار خیره تر.. که خوب می توانستم درماندگ...

شهر لرزیدفقط همینبا شنیدنشدل من همهمه ی این ها یک لحظه بوداین که تو هنوز توی این شهر لعنتی هستیهمان خیابان هاهمان کارهاهمان حرف هاهمه اش یک لحظه بودکه خیال کنم هستییک لحظه بودکه همه ی همه ی لرزیدن های این چند روز رایک جا، یک آن، همه اش یک گوشه از دلم حس شوددرست مثل آخرین باری که شنیدمتدرست مثل وقتی ...

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماندچنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند.........خواهی که برنخیزدت از دیده رود خون دل در وفای صحبت رود کسان مبند1 مُرداد......جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است..دریغ و درد که تا این زمان ندانستم!2 مرداد.......اگر روم ز پیش فتنه ها برانگیزدور از طلب بنشینم، به کینه برخیز...

رفیق تعریف ندارد. حرمت دارد!به هرکسی نباید گفتسرش داد بزنی؛ بیداد نمی کند!می نشیند به همه ی همه اش گوش میدهد؛ آخر، خوبِ خوبِ خوب می داند که هیچ کس را جز او نداری!رفیق را می گویم!نه یک دوست معمولی در یک جای معمولی با یک حال معمولی.رفیق بودن کشک نیست که بسابیش!ناز نمی کند که نیاز کنی.. دلخور نمی شود ک...

خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویشما نیز که پا جای پای خود می نهیم و غروب می کنیم هر پسیناین روشنای خاطر آشوب درافق های تاریک دوردستنگاه ساده ی فریب کیست که همراه با زمینمرا به طلوعی دوباره می کشاند؟"پناهی"عکس نوشت1: مهرِ پرشرر شراره ها و لکه هاعکس نوشت2: کار خودمه :)

دلم برای آمدنت عجیب لک می زندیک آدم قدیمی کاری با آدم می کند که هزار آدم جدید عاجزندحضورت معجزه ای است برای منکه ایمانم به انتظار همین معجزه سال هاست نم کشیده است..

چند قدم مانده به بهارتان شاد :)

از تمام لطافتِ زنانگی تشکر می کنماز تمام خودماز تمامِ زنان، بی هیچ بندی از سوی دیگری به دستشان، به پایشاناز تمام آزادگیِ زنان تشکر می کنمهر چند آزاد نباشند!پی نوشت: "فردا یه روز دیگه است" هم چنان ادامه دارد!

یه سری ها خیلی زود هستند و یک سری ها خیلی دیر!!!یکی هم ذاتاً بی موقع.. هروقت باشد. یا زود است یا دیر...

باد ما را با خود خواهد برد...بگذر زمنچون دیگرانبیگانه شو...دردا و ندامتا که تا چشم زدیمنا بوده به کام خویش.. نابوده شدیم...بار دیگر توبار دیگر تو...تا ابدبی نهایت بار...حقه ی مهر بدان مهر و نشان است که بود.