و برای اینکه یادم بماند لحظات با تو بودن را .

بیشتر از همه اینجا مال من و توست.

با من بیا:

دیروز اولین دندانت را لمس کردم.دستم را می کردی دهنت که حس کردم وااای دندان آرنیکا.

سر گردت را می بوسیدم و از خوشحالی جوشش خون را زیر پوستم احساس می کردم.

مادر بزرگی برات دندونی فرستاد و عزیر هم جمعه میخاد برات آش دندونی بپزه.

تو مال منی و من شاهد بزرگ شدنتم.اولین لحظه ایی که دیدمت رو توی ذهن ام میارم.

خدایا چه معجزه ایی که اعجازش در مکرر تکرار شدنش در این دنیا شاید کمرنگ یا شایدم محو شده.

ولی من ایمان دارم که معجزه کرده ایی خدایا ...

ازت ممنون ام بهم کمک کن آرنیکا رو طوری پرورش بدم که با لبخند به ما نگاه کنی.

کمکم کن خدایا

یک روز بهت نشون می دم دستای کوچیکتو کنار هم بذاری و باهاش حرف بزنی.