دستم

به تــــــــــــــــــــــــ ـــــو که نمی رسد،

فقط حریف واژه ها می شوم !

گاهی،

هوس می کنم،

تمام کاغذهای سفید روی میز را،

از نام تــــــــــــــــــــــــ ـــــو پرکنم …

تنگاتنگ هم،

بی هیچ فاصله ای !!

از بس،

... که

خالــی ام از تــــــــــــــــــــــــ ـــــو …

از بس،

... که

تــــــــــــــــــــــــ ـــــو را کـم دارم …

آخر مگر کاغذ هم ،

زندگی می شود ؟؟؟