من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی

ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی گردم

من آن خاکم به زیر پا ولی مغرور مغرورم

به تاریکی منم تاریک ولی پرنور پرنورم

اگر گلبرگ بی آبم به شبنم رو نمی آرم

اگر تشنه تو خورشیدم ، به سایه تن نمی کارم

من آن دردم که هر جایی پی مرهم نمی گردد

چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخد

من آن عشقم که با هر کس سر سفره نمی شیند

من آن شوقم که اشکهامو بجز محرم نمی بیند

اگر من ساقه خشکم به دریا دل نمی بندم

اگر باران پر بارم به صحرا دل نمی بندم......