کربلایت بار دیگر منزلزینب شده
در عزای اربعینت جان اوبر لب شده

او که شمع محفل شمس وقمر، وان غنچه بود
بعد از این پروانه یهجده گل و کوکب شده

زینبی کز نور او دنیایدل جان می گرفت
بین چگونه عالم قلبش زهجرت شب شده

جان مادر از رقیه نزداو حرفی نزن
زین سبب از شام تا کربو بلا در تب شده

سرفراز آمد به دیدارحسین بن علی
با زبان حیدری زینتبرای اب شده

من نمی گویم بر او بعدعلمدارت چه شد
هیبت زهرا نشان، گویایاین مطلب شده

روی چشمان عمود خیمه هاپا می نهاد
از جفای تیر دشمن حالبی مرکب شده

جملگی اهل سما گریان بهحال زینب و

نغمه ی «طایر» دمادمناله و یارب شده